Şiir: Kadim Şehir İstanbul

Altın kemer takmışlar Boğaz’ın bir yerine,

Abide kondurmuşlar ünlü Beylerbeyi’ne.

En nadide eserler Topkapı’da saklanmış,

Erenler, evliyalar İstanbul’da toplanmış.

Ey İstanbul, İstanbul hadisle kutlu şehir,

Sancağı, mehteriyle mutlu, umutlu şehir.

Sende Yuşa Peygamber, sende en güzel güller.

İşte bir sabah vakti çağrıda müezzinler.

Allah Allah sesleri yükselirken semaya,

Çekilir Eyüp Sultan ezanlarla duaya.

Deniz sakin yön çizer Hüdai’nin yolundan.

Her ülke sarmak ister İstanbul’u kolundan.

Susar Karacaahmet günün bittiği yerde,

Nur yağar İstanbul’a göklerden perde perde.

Dünyanın göz bebeği bizimdir bizim billah.

Böyle güzel bir şehri gözetir yüce Allah.

Akikten gerdanlığı yakışıyor eynine,

Dalmışım cennet diyar İstanbul’un seyrine,

Gecesi ışıl ışıl, gündüzü ömür sunar.

Esmezse deli rüzgâr surların nabzı donar.