Şiir: İnsan Olan

Gönül yurdu yârelense,
Can incitmez insan olan.
Bin yerinden pârelense
Can incitmez insan olan.

Cümle kulun kerameti,
Varlığının var hikmeti.
Kuşandıkça merhameti
Can incitmez insan olan.

Ne azdan ne çoktan bilir,
Özünü topraktan bilir.
Yazgısını Hak’tan bilir
Can incitmez insan olan.

Şöhret ile şan uğruna,
Yıkılacak han uğruna,
Üç günlük cihan uğruna
Can incitmez insan olan.

Sarıl muhabbet ağına
Varma aşkın uzağına
Düşme kinin tuzağına
Can incitmez insan olan.

Şüphesiz günah diyerek,
Gönül beytullah diyerek,
Sahibi Allah diyerek
Can incitmez insan olan.