ŞEYH HAMÎD-İ VELÎ

Tevazûda tekti¸ şandan şöhretten

Ederdi nefret¸ Şeyh Hamîd-i Velî.

Şehr-i Kayseri’den yeşil Bursa’ya

Eyledi hicret¸ Şeyh Hamîd-i Velî.

Nesl-i pâki peygamberin soyundan

Âb-ı hayat akar Tohma Suyu’ndan.

Lisân-ı hâl ile inek-koyundan

Alırdı ibret¸ Şeyh Hamîd-i Velî.

Erdebilî’den çok feyz almıştı O¸

Takvâyla tefekküre dalmıştı O.

Gece gündüz uzlette kalmıştı O

Görmedi zulmet¸ Şeyh Hamîd-i Velî.

Mürşidi Hacı Bayram-ı Velî’nin

Kaynağıdır gönlü zikir selinin

Artar¸ değdiği mübârek elinin

Saçtı bereket¸ Şeyh Hamîd-i Velî.

Hutbe emredince ol Yıldırım Hân

"Fâş etmiş sırrını" Emir Sultan.

Sıcak aş çıkarmış soğuk tandırdan

Katarmış lezzet¸ Şeyh Hamîd-i Velî.

Onun azığı mânevi ürünmüş

Mekân tutmuş Aksaray’da barınmış.

Üç kapıdan aynı anda görünmüş

Sunmuş keramet¸ Şeyh Hamîd-i Velî.

Hak dostundan nefestir bâd-ı sâbâ

Onun kemâlâtı sığmaz kitaba.

Kâh "Aksarayî"¸ kâh "Somuncu Baba"

Ulu şahsiyyet¸ Şeyh Hamîd-i Velî.

Nice müridleri sen irşâd ettin

Viran gönülleri hep âbâd ettin

Ahfâdın ki¸ Hulûsi-Hamidettin

Ehl-i muhabbet¸ Şeyh Hamîd-i Velî.

Sana yakın¸ yakın olur Allah’a

Nasib oldu geldim ulvî dergâha.

İsterim ki¸ gelsem sana bir daha

Olsa da kısmet¸ Şeyh Hamîd-i Velî.

Kabrin ile şeref buldu Dârende

Engin bir huzûr var yârda-yârende

Zâviye’den gonca güller derende;

Gördüm bir cennet¸ Şeyh Hamîd-i Velî...