Sabır

Sabır, kula düşen büyük nimettir.

Mayası hüzündür, gül ister senden.

Açarsan gönlünü bir ganimettir,

Yalçın kayalıkta yol ister senden.

Dünya debdebesi üstüne biner,

Neden, niçin dersen ışığın söner,

Gücün yetmez, devran hep böyle döner,

Karalar içinde al ister senden.

Dillere destandır Eyyûb’un sabrı,

Zindandan sultana, Yusuf’un sabrı,

Kulu Mecnun eder âşığın sabrı,

Acılar içinde bal ister senden.

Çekersin sineye olup biteni,

Yeterli görürsün bezi keteni,

Verirsin karşıya ipek sateni,

Yine taze sürgün dal ister senden.

Sabır zorlu ağaç, meyvesi tatlı,

Yolu engebeli, çıkışı atlı,

Elem yedi başlı, yedi/ kanatlı,

Hakk’ın rızasında kal ister senden.

Ne gün doğacaktır bilinmez, çile,

Altın eşik olsa alınmaz ele,

Dua Hakk katından düşünce dile,

Şükür nimetini bol ister senden.