Okullu Olduk, Neşemizi Bulduk

Koca yaz tatili nasıl da hızlı geçti. Karnelerimizi aldığımız sıcak günler daha dün gibi belleğimizde.Yaz günlerinin arkasından gelecek olan günler; yağmur, kar, dolu, fırtına ve derken soğuk kış günleri.

Günler hâlâ uzun ama bir vakit sonra güneş daha az yüzünü gösterecek loş zamanları uzun süren geceler alacak. Bunlar nasıl oluyor? Coğrafya derslerini boşuna okumuyorsanız bir iki kelimeyle soruma cevap verenler çıkacaktır.

Başta kendimizi olmak üzere içinde doğduğumuz dünyayı tanımak ve öğrenmek lazım.

Tanımak ve öğrenmek dedim; işte bu iki sihirli kelime bizleri çok ötelere götürecek. İlk anda yaşadığımız zorluklar zamanla tatlı bir hatıra olarak akıllarımıza yerleşecek.

Ailemizde dünyaya gözlerimizi açarız.

Kardeşlerimizle yaşadığımız anne, babamızın merhamet kanatlarının üzerimize yayıldığı ailemiz her şeyimizdir. Konuşmayı, yemeyi içmeyi,  hayatın ilk pratik bilgilerini çok zorlanmadan oradan alır ve büyürüz.

Anne babanın insana öğreteceği bilgiler ilk yıllar için yeterli olur ama ilerleyen zamanlar bize yeni yeni ihtiyaçlar çıkartır. İlk defa anne babamızdan farklı bir cümle duyarız “Bunu bilmiyorum!”,  şaşırır kalırız.

“Bunu bilmiyorum!” hayretimiz artar ve içimizde ilk düğümde yer alır.

Öğrenmek için aklımıza gelen sorular artar zamanla. Ne yapacağımızı şaşırırken devreye hiç farkına varmadan okulumuzun girdiğini görür ve bundan mutlu oluruz. Okullar bilgi ve eğitim için vardır.

Oyun ve eğlenceye, eğitim ve öğretimde kararınca yer verilir ama eğlenerek öğrenmek her ilim ve bilgi için geçerli değildir.

Okulların önemini bilmek lazım, orada sizler için fedakârlıkta bulunan öğretmenlerinizi asla üzmeyin. Onlar bilgileriyle sizi aydınlatır ve yarınlara hazırlar. Okul eşya ve gereçlerine asla zarar vermeyin. Böyle yapan arkadaşlarınızı mutlaka uyarın.

Saygı, düzen, disiplin, yolunuzun işaret levhaları olsun!