KARABAĞ

Karabağ'da Bir köklü fidandım ben Kırdı dallarımı Vahşetin beslediği Bir kanlı rüzgâr   Benim ölümüme Yanmasın analar Her kırılan dalda Yeni bir fidan doğar   Karabağ Kara bağlamayacak Ak alnında alev alev yanan İmanımın güvenci var   Biz ölülerimizle yaşarız Onların diriltici ruhudur Ekmeğimiz aşımız Onlarla yücelir hudutlarımızda Bağımsızlık savaşımız Onların mezarlarından Üstümüze rahmet yağar     Karabağ Yeniden can bulacak O hamleci can suyunu Ölümsüzlük aşkından alacak Gölgesinde bir kutlu uyku için Yeniden dal-budak salacak İçimizde büyüttüğümüz çınar   Hani deriz ya 'Kara bahtım-kem talihim' Ben bu uğursuzluğa Teslim olmuş değilim Bizim yine şahlanır atlarımız Çıkar yola yine ak tolgalı sipahiler Yelelerinde türkü söyler kanatlarımız Gün gelir devir döner Aşkımız bulutlarından Hürriyetini sağar   Çok kavga gördük Yüzleştik çok savaşla Öldük ama yenilmedik 'İmanımız kadar sağlam İdealimizdir' dedik Ninnisiyle büyütür o ülküyü Bizi kucaklayan yar   Karabağ Kalmayacak karanlıkta Şahdamarından beslenen ümitleri Uyandıracak yiğitlerini Kurtulacak bu kutlu diyar