İSTANBUL KIZILELMASI

Sahâbe ya da sahâbî, “sohbet arkadaşı” demek O’nu görmek, dinlemek şart, tebliğine iman etmek Vedâ Haccı’nda Arafat, münâdîlerle inledi Yüz yirmi dört bin sahâbî, can kulağıyla dinledi Kadın, erkek, çocuk, yaşlı, hepsi Peygamber halkası Altın Çağ ve sonrasında Müslümanlık hârikası Allah’ın seçtiği dîni, yeryüzüne yaymak için Asya, Afrika, Avrupa; İran, Tûran, Hind, Çin, Maçin Mukaddes gâye uğrunda, ömür boyu cihad etti Ne sıcak, ne soğuk dedi: Yemen’e, Fizan’a gitti Şanlı Peygamberimiz’in muştusu kutlu mu kutlu: “Konstantin fethedilecek, Fâtihlerine ne mutlu!” İstanbul’u yön gösterdi, ümmetine Son Peygamber: “Fetheden ne güzel emîr, ordusu ne güzel asker” Ebâ Eyyûbe’l-Ensarî, kuşatmada düştü şehîd Peygamber’in sütkardeşi, Ebû Şeybe adlı yiğit Bizans’ı fethetmek için, binlerce sahâbî geldi Kimi gâzî, kimi şehîd, Arş-ı Âlâ’ya yükseldi Dersaadet’te denilir, otuz kadar ashâb-ı kiram Doğrusunu Allah bilir, kimi mezar, kimi makam Bin dört yüz elli üç yılı, yirmi dokuz Mayıs günü Hicrî târihle Kur’ân’ın “Beldetü’n Tayyibetün”ü Büyük Fetih, ceddimize, Mehmet Hân’a nasîp oldu Doğu Roma, Ayasofya, İslâm’ın nûruyla doldu Sekiz yüz elli yedide gerçekleşti Feth-i Mübîn “Müfettihü’l-Ebvâb”, bize, daha nice fetih versin “Sahâbelerimin hepsi, gökteki yıldızlar gibi Tâkip edenler kurtulur”, böyle buyurdu Son Nebî Mahrum etmesin kimseyi, şefaatlerinden Rabbim Tüm müminler bu duâya, yürekten âmin diyelim...