İstanbul

Her sokağın tarihin bir çağına açılır
Surların Fatih'inin otağına açılır
Göklerin ulu Türk'ün bayrağına açılır
Seni sevmek aşk gibi bir ummândır İstanbul

Haykırır minareler vahdet-i İlâhî'yi
Hasretle anar surlar dövüldüğü Şâhî'yi
Gemileri karadan yürüten o dâhîyi
Kendisine çağıran bir cânândır İstanbul

Belki Nuh tufanından beri akar Boğaz’ın
Çekilmez gibi gelir âşıklarca her nazın
Bâkî'dir tâ haşre dek gözyaşıyla niyazın
Toprağını besleyen nice kandır İstanbul

Seni sevmek imandan özlemek sevdâdandır
Ezânların Bilal'den yükselen nidâdandır
Kubbeler cennetlerde dokunmuş ridâdandır
Hasretin gönlümüzde hep mihmândır İstanbul

Nerede çeşmeleri ağlatan mes'ud sular
Nerede şarkıları çağlatan o duygular
Terk etti hasretinden gözümüzü uykular
Aşkınla Kızılelma tüm cihândır İstanbul

Sende buldu laleler deryâsını renklerin
Sen oldun parıltısı serhadlerde cenklerin
Mehterdir cihândaki nizâmın, âhenklerin
Pâyitaht sen olunca Türk Sultândır İstanbul

Devlet-i Al-i Osman sînende hayat bulsun
Adalet yeryüzünü sarmaya kanat bulsun
Cümle beşer gölgende dinlenip rahat bulsun
Sükûtun bu âlemde tam hazândır İstanbul

Kâfî hep senden aldı aşkının ilhâmını
Önce sende işitti cümle uşşâk nâmını
Geliyor duymak için hoş geldin selâmını
Sînen onun gönlüne âşiyândır İstanbul