Hıçkırık Tuttu Yeri

Altımızdan, üstümüzden
Dağ yürüdü, taş yürüdü.
Yıldırımlar düştü sanki
Gözden öze yaş yürüdü.
Sel misali geldi ecel,
Sanmayın yavaş yürüdü.

Bilemedik, nasıl oldu?
Bir hıçkırık tuttu yeri.
Birden bire sağı solu
Sardı ölüm çemberi.
Feryadı bırak gönül,
Gidenler gelmez geri!

İşimiz olmaz asla
Ne sitem ne kahırla,
Huzuruna gelmişiz
Alev alev bağırla,
Ya Rabbî kullarını
Cennetinde ağırla!

Ayağımız altından
Çekildi rûy-i zemin;
Bu samimi duaya
Melekler desin ‘Âmin’.
Ne olur kabul eyle
Ya erhame’r râhimin!