GÜL MEVSİMİ
Gün dönümü ufuktaki hâleye¸ Gül yüzünü desen desen işledim. Saçlarından renk düşürdüm lâleye¸ Kahverengi gözlerini düşledim¸ Gül mevsimi karanfiller allandı¸ Kır çiçeği ebrûlendi¸ pullandı¸ Papatyalar beyaz giydi sallandı¸ Gelinciğin yaprağında kışladım. Menekşeler pembelere büründü¸ Mor leylâklar kokuları süründü¸ Sarıçiğdem yaylalarda göründü¸ Kardelenle yürümeye başladım. Su üstünde nilüferler yüzerken¸ Akzambaklar vadilerde gezerken¸ Sarmaşıklar duvarları bezerken¸ Umarsızca zorlukları döşledim. Kar çiçeği¸ kış boynuzu¸ siklamen¸ Karlı dağın etekleri buz¸ çimen¸ Safran sarı duygularla gel hemen¸ Karlı kalker kayaları taşladım. Gonca gülü kahverengi¸ sarıdır¸ İlkbaharın habercisi arıdır¸ Yaban gülü Nedimî’nin yâridir¸ Bülbül gibi yüreğimi haşladım.
Nedim UÇAR
Yazar
Yavuz Sultan Selim’in kısa süren saltanatından sonra Osmanlı Devleti’nin başına geçen oğlu Kanûnî Sultan Süleyman da babası ve dedeleri gibi tasavvufa meyilli bir padişahtı. Hatta o tasavvufa meyli ba...
Yazar: Kadir ÖZKÖSE
Yoksulun kaderi boynunda yafta¸ Suçu karanlığa atan kirli yüz. Ruhlarda uyanan tepkilere dek¸ Gölgelerin serin sessizliği güz. Çıplak ağaçların kambur belleri¸ ...
Yazar: Nedim UÇAR
Yüreğim karlı dağlara benzer¸ Anamın göz yaşlarında ağaran tanım. Bakışlarımda yıldızlar oynaşır¸ Ben şehidim¸ Toprağa düşen canım. Avuçlarımda gün kırıntıları¸ M...
Yazar: Nedim UÇAR
Sevgili çocuklar; “Bizim en vefalı dostlarımız kitaplardır.” desem abartmış olur muyum acaba? Beni bu yargıya götüren etkenlere bir göz atalım isterseniz. Hiç unutmam; orta ikinci sınıfa gidiyordum....
Yazar: Sırrı ER