ELLERİMİ TUTUVER

Gecenin dallarında üşürken umutlarım Yüreğine sığınan ellerimden tutuver Bilesin bu sevdanın tellerinde ben varım Beni bin hayalden al bin bir hayale gönder Tutunurum rüzgârın çılgın yelelerine Senden çok uzaklara savrulursam bu demde Bir damla gözyaşımla düşersem ellerine Sırlarımı saklarım sana koşan gölgemde Yüreğine sığınan ellerimden tutuver   Menekşeler her bahar rengime boyanırken Dağların gözyaşıyla yıkanırım bilesin Kar çiçekleri gibi toprakla uyanırken Gözlerim yüreğine sığınmayı dilesin Kuşatsa da ruhumu bir yalnızlık korkusu Söylerken gurbetimi umuda koşan atlar Saklar avuçlarımda utanan bir damla su Sana doğru gelirken önümde kaç sırat var Yüreğine sığınan ellerimden tutuver   Yeni bir dile kapı açar güneş her sabah Her sabah bir feryatla gönlümü uyandırır Parçalar ufukları içimden fışkıran ah Belki bir tebessümün bir umudu kandırır Gölgesinden geçerken ayak sesine bakıp Bu yalnızlık ağdımı bulutlara yükledim Türkülerin dilinde beni bana bırakıp Taşı kanatlarınla gurbete götür dedim Yüreğine sığınan ellerimden tutuver