DÖRT MEVSİM BİR ÖMÜR
Ömrü bölmeye kalksan¸ Her yıl bir ömür gibi¸ İçinde dört mevsim var¸ Ve doğarsın ilkbahar. Çiçek çiçek açarken¸ Güneşle büyürsün yaz. Anlarsın olduğunu¸ Meyveyle dolduğunu. Bir devir gelir öksüz¸ Başlar saçlarında güz¸ Her yaprak eylülde ak¸ Dökülür sağnak sağnak. Mazide kalır nisan¸ Kurur ağaçla insan¸ Son mevsim kar ve ayaz¸ Kefenin rengi beyaz. Dört mevsimde bir ömür¸ Bir ömürde dört mevsim¸ Yapan Hak’tır bu işi¸ Haykırır dirilişi.
Mehmet SERTPOLAT
Yazar
“Yaratılanı yaratandan ötürü sevmek” mefhumu, insanlara genel manada güzellikleri telkin eder. Yaratılmışların en şereflisi olan insan elbette ki, “ahsen-i takvim” olduğu için fıtrî olarak da, cismî o...
Yazar: Musa TEKTAŞ
Dinî-tasavvufî eserlerde Hz. Peygamber (s.a.v.)’in beden özelliklerini ve manevî şahsiyetini ifade için çok sayıda eser kaleme alınmıştır. Bunlardan Nûr-ı Muhammedî veya Hakîkat-i Muhammediye konulu e...
Yazar: Musa TEKTAŞ
Yavaşça gözlerini açtı. Nerede olduğunu anlamaya çalışıyordu. Son hatırladığı şey zıplarken bir tele takıldığı ve karnının çok acıdığı idi. Ne kadar çabalasa da o telden kurtulamamış bitap düşmüştü. ...
Yazar: Emine Yılmaz DERECİ
Sorgusuz sualsiz geldim Sorguya suale giderim Rabbim günahım çok Ne yapar ne ederim Güneşe dayanamaz iken Ateşe nasıl dayanır derim Sonsuz rahmetine sığınır Senden affımı dilerim
Yazar: Mehmet SERTPOLAT