DÖRT MEVSİM BİR ÖMÜR
Ömrü bölmeye kalksan¸ Her yıl bir ömür gibi¸ İçinde dört mevsim var¸ Ve doğarsın ilkbahar. Çiçek çiçek açarken¸ Güneşle büyürsün yaz. Anlarsın olduğunu¸ Meyveyle dolduğunu. Bir devir gelir öksüz¸ Başlar saçlarında güz¸ Her yaprak eylülde ak¸ Dökülür sağnak sağnak. Mazide kalır nisan¸ Kurur ağaçla insan¸ Son mevsim kar ve ayaz¸ Kefenin rengi beyaz. Dört mevsimde bir ömür¸ Bir ömürde dört mevsim¸ Yapan Hak’tır bu işi¸ Haykırır dirilişi.
Mehmet SERTPOLAT
YazarRamazan ayının kalan yarısını idrak ederken, bin aydan daha hayırlı Kadir Gecesi’ni ve Ramazan’ın bitimiyle de bayramı yaşayacağız inşaallah. Bu mübarek günler, hayırların tavsiye edildiği ve mü’minle...
Yazar: Raziye SAĞLAM
Yavaşça gözlerini açtı. Nerede olduğunu anlamaya çalışıyordu. Son hatırladığı şey zıplarken bir tele takıldığı ve karnının çok acıdığı idi. Ne kadar çabalasa da o telden kurtulamamış bitap düşmüştü. ...
Yazar: Emine Yılmaz DERECİ
“Yaratılanı yaratandan ötürü sevmek” mefhumu, insanlara genel manada güzellikleri telkin eder. Yaratılmışların en şereflisi olan insan elbette ki, “ahsen-i takvim” olduğu için fıtrî olarak da, cismî o...
Yazar: Musa TEKTAŞ
Toprak beni çağırıyor sinesine Bu çağrıyı duymayanların nesine Ruhları betonlaşanların aksine Ben her bahar yeniden doğarım Bu mevsim hep bir meleğin avucunda Sanki ben patlarım dalların ucunda...
Yazar: Mehmet SERTPOLAT