DÖRT MEVSİM BİR ÖMÜR
Ömrü bölmeye kalksan¸ Her yıl bir ömür gibi¸ İçinde dört mevsim var¸ Ve doğarsın ilkbahar. Çiçek çiçek açarken¸ Güneşle büyürsün yaz. Anlarsın olduğunu¸ Meyveyle dolduğunu. Bir devir gelir öksüz¸ Başlar saçlarında güz¸ Her yaprak eylülde ak¸ Dökülür sağnak sağnak. Mazide kalır nisan¸ Kurur ağaçla insan¸ Son mevsim kar ve ayaz¸ Kefenin rengi beyaz. Dört mevsimde bir ömür¸ Bir ömürde dört mevsim¸ Yapan Hak’tır bu işi¸ Haykırır dirilişi.
Mehmet SERTPOLAT
Yazar
“Sâde” yazmak, “basit” yazmak değildir. Çoğu kimse sâde kelimesini basit kelimesiyle aynı anlamda kullanır. Oysa sâde, içinde derinlik barındıran bir kavram… Fakat basit, sathîdir; yüzeysel, üstünkörü...
Yazar: Bilal KEMİKLİ
Tonton tavşan yavrularını gezdiriyordu. Onlara ormanı tanıtmaya çalışıyordu. - Yavrularım, ağaçlara, yapraklara, otlara bakın ne güzel. Kelebekler uçuşuyor dört yanda. Pamuk: - Evet. Kır çiçe...
Yazar: Emine Yılmaz DERECİ
Gözümün izinsiz gördüğüne Dilimin kem söze döndüğüne Kulağımın malayani işittiğine Ayağımın destursuz yere gittiğine tevbe! Şuh havayı koklayan burnumun Masivayı avuçlayan elimin Ölç...
Yazar: Mehmet SERTPOLAT
Kanûnî’nin küçük oğlu Selim, 28 Mayıs 1524’te İstanbul’da dünyaya geldi. Annesi Hürrem Sultan, saray içinde sözü geçen, etkili bir kadındı. Saray kadınlarına ve hizmetkârlara, Şehzade Selim’in terbiye...
Yazar: İsmail ÇOLAK