Dîvân-ı Hulûsi: Ol güzeller şâhına benim bu hâlim hoş gelir

1. Ol güzeller şâhına benim bu hâlim hoş gelir
Hasretiyle rûz u şeb âh u melâlim hoş gelir

2. Derd ü mihnetle tenimde kalmadı tâkat n’idem
Ol gül-i handâna cism-i bî-mecâlim hoş gelir

3. Yârımın her îdine kurbânı ben olsam derim
Bu söze hoşnûd olur fikr ü hayâlim hoş gelir

4. Nâr-ı hasret cismimi eyler kebâb subh u mesâ
Ana hicr ile geçen rûz u leyâlim hoş gelir

5. Ehl-i irfân içre nâ-makbûl ise bu sözlerim
N’eyleyim sultânıma bu kîl ü kâlim hoş gelir

6. Hîç kâr u yâ zarâr kayd eylemem Hulûsi’yâ
Yâra bu âmîz-i şekvâ arz-ı hâlim hoş gelir

Nesre Çevirisi:

1. O güzeller şahına benim bu hâlim hoş gelir. Hasretiyle gece gündüz ettiğim âh ve hüznüm hoş gelir.

2. Dert ve sıkıntıdan dolayı vücudumda kuvvet kalmadı, ne yapayım? O gülen, neşeli sevgiliye hâlsiz ve güçsüz bedenim hoş gelir.

3. Sevgilimin her bayramda kurbanı ben olsam, derim. Bu söz hoşuna gider, düşünce ve hayalim ona hoş gelir.

4. Hasret ateşi bedenimi gece gündüz kebap eyler. Ayrılıkla geçen gece ve gündüzlerim sevgiliye hoş gelir.

5. Bu sözlerim, irfan sahibi kimselerce makbul değilse de ne yapayım? Sultanıma bu değersiz sözlerim hoş gelir.,

6. Ey Hulûsî! Kâr veya zarar hesabı yapmam. Sevgiliye, şikâyetle karışık bu hâlim hoş gelir.

Nesre Çeviren: Prof. Dr. Nihat Öztoprak