Dîvân-ı Hulûsi: Gönül zevk-i gam-ı yâr ile ol hâl-i ferâgatdır

1. Gönül zevk-i gam-ı yâr ile ol hâl-i ferâgatdır
Ferâgat gayrıdan yâr ile olmakla selâmetdir

2. Yakıp şem‘-i cemâl-i nârına pervâneler-âsâ
Yok olmak âşıka hem lutf hem ayn-ı inâyetdir

3. Leb-i yârından özge âşıka şürb-i şarâb etmek
İki âlemde rüsvâlıkdan encâm-ı nedâmetdir

4. Harâb oldum deme meyhâne bâbında yolun yoksa
Kuru da‘vâya düşmek mestlik mest de kabâhatdır

5. Hulûsî âsitân-ı yâra yüz koy hâk-i pây ol kim
Bu devlet lutf-ı Hak’dır âsitân-ı bâb-ı vuslatdır

Nesre Çevirisi:

1. Ey gönül! Sevgilinin kederinin zevki ile beraber ol, bu her şeyden vazgeçme hâlidir. Başkalarını terk edip sevgili ile olmak kurtuluştur.

2. Pervaneler gibi, sevgilinin cemâl ateşinin mumuna yanıp yok olmak âşık için hem lutf hem de iyiliktir.

3. Âşık için, sevgilinin dudağından başka aşk şarabı içmek, iki âlemde rezil olmanın pişmanlığını getirir.

4. Yolun meyhane kapısı (mürşidin makamına yönelmek) değilse yıkıldım, sarhoş oldum deme. Boş dava gütmek mestlik, mestlik de kabahattir.

5. Ey Hulûsî! Sevgilinin kapısının eşiğine yüzünü koy, ayağının bastığı toprak ol. Zira bu devlet Hakk’ın lutfudur, sevgiliye kavuşma kapısının eşiğidir.

Nesre Çeviren: Prof.Dr. Nihat ÖZTOPRAK