Divân-ı Hulûsi: Ey gönül senin mihmânın âmed

1. Ey gönül senin mihmânın âmed
Müjde ey derdli dermânın âmed

2. Muntazır râhın beklerken bugün
Ey gamlı şâd ol cânânın âmed

3. Çık artık Beytü’l-Hazen’den Ya‘kûb
Gör ki Yûsuf-ı Ken‘ân’ın âmed

4. Gül gül diyerek zâr eden bülbül
İşte ol gül-i handânın âmed

5. Artık Mecnûn gel sahrâyı gezme
Leylâ-yı mâh-ı tâbânın âmed

6. Hayâl-i Hüseyn’le bu feryâdına
İmdâda Şâh-ı Merdân’ın âmed

7. Derdin Hulûsî cân dosta kurbân
Bak ki sâhib-i kurbânın âmed

Nesre Çeviri:

1. Ey gönül! Senin misafirin geldi. Müjde ey dertli! Dermanın geldi.

2. Ey kederli (gönül! Günlerdir) sevgilinin yolunu gözlüyordun. Bugün mutlu ol, sevgilin geldi.

3. Ey Yâkub! Beytül-Hazen’den (hüzün evinden) çık artık, bak Yusuf’un geldi.

4. Gül, gül diyerek ağlayan bülbül, işte o açılmış, gülen gülün geldi.

5. Ey âşık Mecnûn! Artık sahrayı gezmeyi bırak, gel. Ay gibi güzel Leylâ’n geldi.

6. Hüseyin’in hayaliyle ettiğin bu feryatları (duyan) Şâh-ı Merdan (Hz. Ali), yardıma geldi.

7. Ey Hulûsî! “Can dosta kurban” diye söylerdin. Bak kurban sahibin (sevdiğin) geldi.