Cennet Yolu

Kaldır kollarını, aç ellerini,
Bulut yağmak için duânı bekler.
Gizle ıslattığın mendillerini, 
Gözyaşıyla büyür cılız çiçekler.

Koy alnını yere cennetin olsun,
Yüce Yaradan’a minnetin olsun,
Tefekkür eylemek sünnetin olsun,
Nice döner durur gökte felekler.

Bırak şu uykuyu, yol ver sabâha,
Yeniden yeşersin çölleşen vâha,
Sarınır da gider gönüller âha,
Ulaşır Allah’a bütün dilekler.

Devâ da olmaz mı zehirli diken?
Ne çıkar isyandan, ol boyun büken.
Ezkârı, evrâdı tekrar ederken 
Dallarda ötüşen kuşlar, böcekler.

Şaşırma yolunu ey ahmak nefis,
Şirin görünmesin gözüne habis,
Bir heves uğruna olursan müflis,
Hebâya gitmez mi bunca emekler?

Ömürler bitince biter mi hayat?
Diriliş muhakkak, İlâhî sanat!
Mîzan’da adâlet, mahşer ve sırat,
Cennet kapısında bekler melekler.