Bizim Sevdâmız

Sarıp sarmalıyor ana misali,

Kucağında doğduğumuz memleket.

Semada süzülen nazlı hilali,

Al bayrağa sağdığımız memleket.

Yorulmadan koştuk soylu bir izden,

Dünya bahsederken tarihimizden,

Çekilip üç kıta, yedi denizden

Kollarına sığdığımız memleket.

Yunus ile Mevlâna’yla gelerek,

Hep beraber ağlayarak, gülerek;

Cümle vatandaşı kardeş bilerek

Gönüllere değdiğimiz memleket.

Destanlar saçılır zafer çağından,

Kartallar geçemez yüce dağından,

Tam bin yıldır rahmet yüklü göğünden

Yağmur gibi yağdığımız memleket.

Yürek döner bu mübarek halede,

Her dem can buluruz hür şelalede;

Hem yedi düveli Çanakkale’de

Dalga dalga boğduğumuz memleket.

Kanmak için bir manevi badeye,

Çağırır ezanlar kutlu müjdeye.

Toprağında beş kez varıp secdeye

Hakk’a boyun eğdiğimiz memleket.

Cephelerde can şerbeti içerken,

Şehit olup bu diyardan göçerken,

Bir cennetten bir cennete uçarken

Gökyüzüne ağdığımız memleket.