Birlik Toplumu
Bu millet dîninin hâdimi iken,
Şimdi mâzîsine, hasret toplumu!
Birlikte yaşarken, gül ile diken,
Şimdi paramparça nefret toplumu...
Bitmeyen bir kavga, bitmeyen kaygı,
Hani gözdeki yaş, kalpteki duygu?
Küçüklere sevgi, büyüğe saygı,
Nerde o güzelim hürmet toplumu?..
Gönülde hayâdan eser kalmazsa,
Kapıları, komşuların çalmazsa,
Hayvan âleminden farkın kalmazsa,
Varamaz bir yere cinnet toplumu...
Dünyadan geçiyor cehennem, cennet,
Öyleyse bu yolda edelim gayret,
Kur’ân muhafızı, ehl-i ibâdet,
Toplumların hası, Sünnet toplumu...
Mürşidlerin arkasından giderek,
Celîl’im bir nizam kurmamız gerek,
İnsanlara kılavuzluk ederek,
Kuralım yeniden cennet toplumu…
Halil GÖKKAYA
Şair
Sıla-yı rahimi rahmet bilerek,Uçarak giderdik Kale Köyü’ne.Dertleşirdik bir araya gelerek,Bayram geldi anne, sen yoksun yine...Çığlık çığlık kapılara koşardın,Sevincinden dolup dolup taşardın,Hani sen...
Şair: Halil GÖKKAYA
Dağ-taş Hakk’ı zikrediyor,Taşlar Mevlevi Mevlevi…Cıvıl cıvıl bak ne diyor,Kuşlar Mevlevi Mevlevi…Mekke yürek, Medine Can,Konya, âşıklara mekân!Allah korkusuyla akan,Yaşlar Mevlevi Mevlevi…Her beyitte ...
Şair: Halil GÖKKAYA
Bir sabah gün doğuyorken açıvermiş gülümüzAçarak çevreye misler saçıvermiş gülümüz...Goncalar el ele vermiş, uzamış gökyüzüne,Suların aynalarından geçivermiş gülümüzSarı, mor, pembe, beyaz buse verir ...
Şair: Halil GÖKKAYA
Beşiklerden mezarlara giderken,Günden güne katlanıyor günahım,Ömrümüze yıllar vedâ ederken,Kulluğunla gönenir mi sabahım?Tövbemizi kabul eyle Allâh’ım!..Yâ Rab bizi, kenetlenmiş saf eyle,Affa lâyık ol...
Şair: Halil GÖKKAYA