ANNEM

Bir melek gibiydin ömrün sonunda, Sırrını kimseye açmadın annem. Çoktan vazgeçmiştin dünyadan ama Canlarından asla geçmedin annem.   Gelen var mı diye bakarak cama, Gözlerin nemlenir, dalardın gama. Belki bu sabaha, belki akşama... Son yavrun gelmeden uçmadın annem.   Kalmamıştı yürümeye mecalin, Bir garip yolcuya dönmüştü hâlin. Son deminde bile bizdik hayalin, Ecel gömleğini biçmedin annem.   Emir büyük yerden… Ne gelir elden, Sonunda can kuşun ayrıldı daldan. Yüzünde izler var laleden, gülden; Kaderin elinden kaçmadın annem.   Bilirim, her daim dua dilersin, Rabb’im yatağına çiçekler sersin, Cennette gözlerin Hak nuru görsün, Ukbâya Kur’an’sız göçmedin annem.