Ayasofya

Ezanlar okunurken nur yağar semavattan,
Namaza çağrı vardır Mabed-i Payitahttan.

Bu İlahi nidayı, huzur buldu duyanlar,
Dinleyecek bu sesi türbesinde Sultanlar.

Şahitti Ayasofya o gün şanlı zafere,
Türk; adalet götürdü ulaştığı her yere.

Fatih’in eli değdi kakmalı minberine,
Başka bir Ayasofya koyamazdık yerine.

Beş yüz seneden beri çağrıda müezzinler,
Huşuda Ayasofya Sultan Ahmet’i dinler.

Dört yanı ince nakış, taşları has mermerden,
Fatih’in armağanı izi vardı derinden.

Gün geceyi kovarken, bir devri aratmakta,
Devasa kubbeleri heyecan yaratmakta.

Dünyanın gözbebeği Payitahtın bağrında,
Sultan Fatih’ten beri Allah vardı çağrında.

İstanbul’un sembolü sen ki camii kebir,
Padişah Sultan Mehmet, sende getirdi tekbir.

Kutlu şehrin özgesi böyle güzel bir mabet,
Mabedin kucağında Allah’adır ibadet.

Tam kırk beş yıl önceydi seni ilk ziyaretim,
Vaslını cami kıldı Fatih Sultan devletlim.

Figürler nakış nakış gözlerde renk cümbüşü,
Mabed-i Ayasofya her Müslüman’ın düşü.